By Suresh Varieth

2014 ജൂലൈയിലെ ഇന്ത്യയുടെ ഇംഗ്ലീഷ് പര്യടനം, നോട്ടിങ്ഹാമിലെ ആദ്യ ടെസ്റ്റിൽ ആദ്യ ഇന്നിംഗ്സ് ൽ തന്നെ 457 ന്റെ കൂറ്റൻ സ്കോർ പടുത്തുയർത്തിയ അതിഥികൾ, ഇംഗ്ലീഷുകാരുടെ ഒമ്പതാം വിക്കറ്റ് ലിയാം പ്ലങ്കറ്റിന്റെ രൂപത്തിൽ വെറും 298 ൽ നേടുമ്പോൾ ഒരു 150 + റൺസ് ലീഡും ഒപ്പം വിദേശ മണ്ണിൽ സീരീസിലെ ആദ്യ ടെസ്റ്റിൽ തന്നെ ഒരു വിജയം സ്വപ്നം കണ്ടിരിക്കാം. അതിനവർക്ക് ഈ ഇന്നിംഗ്സിൽ വിലങ്ങുതടിയായി നിൽക്കുന്നത് ജോ റൂട്ട് മാത്രം.

മൂന്നാം ദിവസം പതിനൊന്നാമനായി ഗ്രൗണ്ടിലേക്ക് കാലെടുത്തു വച്ച ജിമ്മി ആൻഡേഴ്സന് പക്ഷേ മനസ്സിൽ പദ്ധതി വേറെയായിരിക്കാം. ഇതേ ഗ്രൗണ്ടിൽ കഴിഞ്ഞ വർഷം ഇതേ മാസം ഏതാണ്ടിതേ ദിവസങ്ങളിൽ താൻ നയിച്ച ബൗളിങ് യൂണിറ്റിനെതിരെ ഓസ്ട്രേലിയക്കാരൻ ഫിൽ ഹ്യൂസ് (അകാലത്തിൽ ഗ്രൗണ്ടിൽ പൊലിഞ്ഞ താരം), അരങ്ങേറ്റക്കാരൻ ഇടംകയ്യൻ സ്പിന്നർ പതിനൊന്നാമൻ ആഷ്ടൻ ആഗറെ കൂട്ട് പിടിച്ച് , നാൽപ്പത് കൊല്ലം മുമ്പ് ന്യൂസിലാൻറുകാർ ഹേസ്റ്റിങ്സും കോളിൻജേയും ചേർന്ന് നേടിയ 151 എന്ന പത്താം വിക്കറ്റ് കൂട്ടു കെട്ട് 163 എന്ന നിലയിൽ മെച്ചപ്പെടുത്തിയത് അയാൾ ഇന്നിങ്സിനിടെ പലപ്പോഴും തന്റെ സീനിയർ പാർട്ണർ ജോ റൂട്ടിനെ ഓർമിപ്പിച്ചിരിക്കാം. 154 റൺസ് നേടി ഒരറ്റത്ത് ഉറച്ചു നിന്ന റൂട്ടിന് ആൻഡേഴ്സൻ പിന്തുണ നൽകിയത് 17 ബൗണ്ടറികളടക്കം 81 റൺസ് നേടിക്കൊണ്ടായിരുന്നു . ആ പാർട്ണർഷിപ്പ് ഇന്ത്യക്കെതിരെ അടിച്ചെടുത്തത് 198 റൺസ് എന്ന ഇന്നും തകർക്കപ്പെടാത്ത റെക്കോർഡ് മാത്രമല്ല, കാലങ്ങൾക്ക് ശേഷം ഇംഗ്ലീഷ് മണ്ണിൽ ടെസ്റ്റ് വിജയം എന്ന ഇന്ത്യൻ സ്വപ്നം കൂടിയായിരുന്നു.

ഇംഗ്ലീഷ് ക്രിക്കറ്റ് കണ്ട ഏറ്റവും മികച്ച പേസറായ ജിമ്മിയെ അതിന് മുമ്പോ പിന്നീടോ ഒരു ബാറ്റ്സ്മാൻ എന്ന നിലയിൽ ആരും വിലയിരുത്തിയിട്ടില്ല. വല്ലപ്പോഴും ദിവസത്തിന്റെ അവസാന ഓവറുകൾ കളയാൻ വരുന്ന നൈറ്റ് വാച്ച്മാനായി ഇടക്കൊക്കെ നമ്മളയാളെ കണ്ടിട്ടുണ്ട്. എങ്കിൽ പോലും ഈയൊരു ഇന്നിംഗ്സ് കണ്ടപ്പോൾ ഇയാൾ ബാറ്റിങ്ങ് പൊസിഷനിൽ ഒരു ചെറിയ സ്ഥാനക്കയറ്റം എങ്കിലും അർഹിച്ചിരുന്നില്ലേ? ആ ചിന്ത വായനക്കാർക്കു വിടുന്നു.

By admin

Leave a Reply